59 keer bekeken

POLITIE VERHOREN, te sturend leidend tot dwalingen

  • dinsdag 23 oktober 2018 @ 00:24
    #2
    reactie op (#1) herman_dad

    Goedemorgen, IN HET ALGEMEEN, POLITIEVERHOREN 'TE STUREND NOG', DWALINGEN BIJ ONDERZOEKEN blijven daarom niet alrijd uit, helaas in aantal (te veel) zaken al gebleken zegt onderzoeker. 

    Zie en lees verder art. van NOS-NIEUWS Twitter (bron)

    Politieverhoren zijn nu vaak te sturend, zegt onderzoeker

    VANDAAG, 11:02

    AANGEPAST OM 13:15

    BINNENLAND

    ANP

    In politieverhoren worden nog te vaak gesloten of suggestieve vragen gesteld. Daarmee groeit de kans op valse bekentenissen, waarschuwt politieman en onderzoeker Koen Geijsen in zijn proefschrift Persons at risk during interrogations in police custody, waarop hij volgende maand promoveert.

    Geijsen keek vooral naar het verhoor van zogenoemde kwetsbare verdachten: mensen met psychiatrische problemen of een laag IQ. Hij ondervroeg een groep van ruim honderd rechercheurs, die het afgelopen jaar naar eigen zeggen gemiddeld vijf kwetsbare personen hebben geïnterviewd. Tijdens zulke verhoren nam meer dan de helft van de rechercheurs geen extra maatregelen, zoals het raadplegen van een recherchepsycholoog of een gespecialiseerde collega.

    Volgens Geijsen hebben agenten waarschijnlijk dagelijks te maken met kwetsbare verdachten, maar herkent de politie die niet altijd. "Dat is op zich niet vreemd, omdat een psychiater of psycholoog vaak meerdere gesprekken en assessments nodig heeft om tot die conclusie te komen. Maar het gaat juist om de rechtsbescherming van deze kwetsbare verdachten."

    Tunnelvisie

    Ook analyseerde de onderzoeker 25 verhoren met kwetsbare verdachten. Geijsen kwam tot de conclusie dat 21 daarvan inadequaat waren uitgevoerd. Zo werden sturende, suggestieve en ongepast gesloten vragen gesteld. Ook stelden agenten meerdere vragen tegelijk. "Dan is de kans groot dat je onbetrouwbare informatie krijgt en een verhoor stuurt", zegt de onderzoeker.

    "Er is dan sprake van een tunnelvisie. De rechercheur is op zoek naar bevestiging, niet naar waarheidsvinding", zegt Geijsen. Bovendien was maar 5 procent van de vragen in de verhoorverslagen die Geijsen heeft onderzocht, een open vraag. "Terwijl open vragen de meeste informatie opleveren."

    Ook het onder druk zetten van de verdachte is een methode die vaak wordt gebruikt, maar niet werkt, zegt Geijsen. "Uit heel veel onderzoek blijkt dat wanneer je stress veroorzaakt, het voor mensen een probleem wordt om informatie uit het geheugen op te diepen. Mensen kunnen zich dan moeilijker dingen herinneren."

    De Nederlandse verhoormethode is volgens Geijsen nooit onderzocht op effectiviteit. "In het buitenland is dat wel onderzocht en daaruit blijkt dat een andere methode, investigative interviewing, op een neutrale manier veel meer betrouwbare informatie oplevert." In landen als Groot-Brittannië, Noorwegen, Indonesië en Vietnam wordt deze methode al gebruikt.

    Vrijgesproken

    Valse bekentenissen na verhoren, met name door kwetsbare verdachten, komen met enige regelmaat voor. Zo werd bejaardenverzorgster Ina Post veroordeeld voor het doden van een bejaarde vrouw, maar 13 jaar later vrijgesproken door het gerechtshof omdat er twijfel was over de betrouwbaarheid van haar bekentenis.

    Ook in de Schiedammer Parkmoord werd een valse bekentenis gedaan. Kees B. zat vier jaar in de cel, maar bleek onschuldig toen een ander de moord op de 10-jarige Nienke bekende.

    BEKIJK OOK

    Excuses politie aan door tbs'er verkrachte vrouw: 'Hoe kokhals je dan?'

    Beelden verhoor Arnhemse villamoord: 'Bewijs dat jij niet de moordenaar bent!'

    Deel dit artikel: 

    handtekeningafbeelding
  • donderdag 08 maart 2018 @ 00:41
    #1

    Goedemorgen, 'Politie gelooft alibi's van onschuldigen vaak niet', volgens rechtspsygoloog na een onderzoek. Hopende maar voor iedereen dat je hier nooit mee te maken krijgt? Vindt u het gek dat er dan juridische dwalingen ZIJN? 

    Zie en lees verder art. van NOS-Nieuws Twitter (bron)

    'Politie gelooft alibi's van onschuldigen vaak niet'

    GISTEREN, 19:55

    AANGEPAST GISTEREN, 19:55

    BINNENLAND

    ANP

    Kunt u vertellen waar u op 1 februari was?

    Nee? Dat is niet zo heel vreemd. De meeste mensen moeten voor een antwoord op die vraag toch even hun agenda checken. Maar bij een politieverhoor wordt verwacht dat een verdachte dit zo even uit zijn mouw schudt.

    Gebeurt dat niet, dan wordt een alibi al snel ongeloofwaardig gevonden, blijkt uit onderzoek van rechtspsycholoog Ricardo Nieuwkamp. Vandaag promoveerde hij daarmee bij de Universiteit van Maastricht.

    Kassabonnetjes en camerabeelden

    De politie vindt bij slechts twee procent van de verdachten die achteraf onschuldig blijken dat het alibi boven alle twijfel is verheven. "Een verhaal is pas waterdicht als er sluitend bewijs is dat iemand niet op de plaats delict was", vertelt Nieuwkamp in het NPO Radio 1-programma Nieuws en Co.

    Dat bewijs kan bestaan uit camerabeelden van de plek waar een verdachte was ten tijde van het misdrijf. Of een kassabon van de supermarkt waar een boodschap is gedaan, of zelfs gegevens van masten waar een mobiele telefoon verbinding mee heeft gemaakt.

    Naast sluitend bewijs wil de politie ook dat een verdachte direct het hele verhaal vertelt, en niet later zijn alibi bijstelt. "Dat is een probleem", zegt Nieuwkamp. "Want de meeste mensen kunnen niet eens reproduceren wat ze vorige week hebben gegeten."

    Tel daarbij op dat de meeste mensen een politieverhoor zeer stressvol vinden en je hebt de perfecte mix voor een situatie waarin alles mis kan gaan. "Vooral als je onschuldig bent."

    Een goed verhaal is niet genoeg.

    Rechtspsycholoog Ricardo Nieuwkamp

    "Wat wij zien is dat het voor deze 'leken' heel lastig is om met bewijs van onschuld te komen", vertelt Nieuwkamp. "En dat leidt er dus toe dat maar twee procent van de alibi's van onschuldigen vanaf het eerste moment wordt geloofd."

    Mensen die verhoord worden door de politie zouden zich volgens de rechtspsycholoog veel meer bewust moeten zijn van wat zij nodig hebben om te bewijzen dat ze niet op de plaats delict waren. "Een goed verhaal is niet genoeg." Camerabeelden, kassabonnetjes, telefoongegevens kunnen allemaal helpen om de politie te overtuigen. "En maak daarnaast ook gebruik van je rechten, zoals een advocaat die naast je zit."

    Daarnaast moeten agenten zich bewuster worden van de kwetsbare positie van een eventueel onschuldige verdachte, zegt Nieuwkamp. "Zij denken vanuit een bepaald referentiekader en vinden bewijs iets vanzelfsprekends, maar dat is het niet voor iemand die daar nooit mee te maken heeft. En iemand in een stressvolle situatie kan zich ook gewoon vergissen."

    Luister het gesprek met rechtspsycholoog Ricardo Nieuwkamp hier terug:

    Politie wantrouwt meeste alibi's

    Rechtspsycholoog Ricardo Nieuwkamp over zijn promotieonderzoek naar de geloofwaardigheid van alibi's.

    Deel dit artikel: 

    handtekeningafbeelding